Het is binnenkort opnieuw jury en ik moet nog kiezen. De juiste beelden selecteren is altijd een uitdaging, maar kiezen is nog nooit zo moeilijk geweest. Ik zou kunnen zeggen dat dit komt doordat ik meer tevreden ben me mijn foto's deze keer, maar het zal eerder aan onzekerheid liggen van wat de docenten goed gaan vinden.
Je hebt het misschien gelezen dat de vorige jury een algemene ramp was, de spelregels zijn ondertussen opnieuw gewijzigd, aangekondigd weliswaar.
Ik heb in totaal 7 reportages; 2 concerten, 1 open podium, 2 sportwedstrijden (ruby & lopen), 1 boksclub reportage en een reportage rond thuiszorg. Genoeg beelden dus. Hieruit moet ik er 3 reeksen van 6 kiezen; 1 cultuur, 1 sport en 1 vrij.
Ik ben bij verschillende docenten langs gegaan met telkens 3 dezelfde reportages om polshoogte te nemen.
Het grote probleem met de jury is dat je niet alleen een reeks moet presenteren waar je zelf achter staat, maar er zijn 6 andere mensen waar je ook goed voor moet doen. Die problemen werden al meteen duidelijk toen ik rond ging met mijn drie reportages. Volgens de ene heb ik dat goed gedaan, misschien wat meer variatie proberen brengen in de beelden. Voor de andere is het eigenlijk wat minder.
Een ander hekel punt is het geheel. Het is tof om te horen dat je 2 a 3 zeer sterke beelden hebt gemaakt. Maar je hebt er zes nodig. De rest is ook goed, maar eigenlijk een beetje meer van hetzelfde. Dan wordt de reeks ook maar een flauw kopie van zichzelf. Variatie dus. Zeer belangrijk.
Foto's nemen is plezant, maar zo kiezen - zeker als het belangrijk is - is het moeilijkste dat er bestaat. Ik kan nu zelf denk ik wel ongeveer inschatten wat ze goede beelden gaan vinden, of ik de juiste reeks ga samenstellen... geen flauw idee.
Reacties
Klaas
20 januari 2007
Stel je nu voor dat je toch op je gevoel vertrouwt, niet zozeer wat docenten goed zullen vinden maar hetgeen jij echt knap vindt en waar je 100% voor te vinden bent. Dan heb je daar ongetwijfeld ook redenen voor die vliegensvlug je mond verlaten. Uit mijn ervaring met jury-toestanden denk ik dat het niet echt een probleem is als een docent uw foto niet ok vindt. Een ijzersterke verdediging waarom jij dat wel vindt, op een gedreven maar niet arrogante toon, lijkt me toch wel een verhoging op de slaagkans, niet ?
stijn
20 januari 2007
Nee, niet echt. Om een van de docenten te citeren: 'Voor mij is er maar één manier van beoordelen; een foto is goed of het is niet goed. Is het goed zijt ge geslaagd en anders niet.'
Het probleem hiermee is dat het heel subjectief wordt. Ik heb ook nooit het gevoel gehad dat ze open staan voor al te veel afwijkende ideeën en eigen stijlen.
Nu zitten we in een systeem waarbij je minstens de helft hebt als je foto technisch in orde is (scherpte, afdruk, presentatie, ...). Dit verhoogt de slaagkansen voor sommigen. Het nadeel is dat je gemakkelijker zou kunnen denken dat je echt goede foto's maakt. Maar zoals je zelf wel weet hoeft een technische foto niet noodzakelijk een goede foto te zijn. Deze mensen lopen later dan tegen de lamp als hun foto's toch niet verkopen terwijl 'het toch goed was op school'.
Eén van de problemen met de vorige jury was dat degenen niet een foto niet goed vonden de opperhand hadden. Van het moment dat er één iemand het niet goed vond - ook al zeiden bv twee andere docenten dat ze het wel goed vonden - was je gebuisd. In dergelijke situatie lijkt de helft van de punten mij niet ongepast. In de realiteit zit je ook met verschillende markten. Aan de een zal je een foto wel kunnen verkopen, aan de ander niet.
Nu is het door onze reactie op de vorige jury een erg gereguleerd systeem geworden. We zullen wel zien hoe het afloopt. Het blijft iets moeilijk om te beoordelen. Elk systeem heeft zijn voor en nadelen.
Klaas
21 januari 2007
Oh inderdaad, een erg belangrijke keuze dus die je moet maken. Bij ons is de manier van beoordelen dan toch iets anders verlopen afgelopen fotojury, te goed zelfs als ik de reacties van iedereen hoor...
In die twee jaar film dat ik gestudeerd heb, heb ik geleerd dat je slaagkans grotendeels afhankelijk is van je verdediging. Natuurlijk moet je wel een werkje hebben dat je effectief kan verdedigen, enkele minuten garbage afgeven is onbegonnen werk. Enkele negatieve opmerkingen van hen, defensive feedback van jezelf, misschien positieve eindbeoordeling als resultaat. Het eerste jaar film verdedigde ik m'n werk niet en ik onderging hun kritiek stilzwijgend. En dat had zijn gevolgen aan gezien ik het boeltje opnieuw mocht doen. Tweede poging verdedigde ik wel met een vleugje "klaas" ertussen met positief resultaat. Het niveau van mijn werk was natuurlijk wel iets hoger, gelukkig maar.
Back to photo, ik ben benieuwd hoe mijn eindjury zal verlopen. Het is onmogelijk om iedereen terug even positief te beoordelen. Ik had verwacht dat ze ons meteen een serieuze prik zouden geven, ons wakker schudden en zien wie zich nog kan motiveren na een serieuze portie demotivatie, zoals ik eerder ervaren heb in film. Op het einde van het jaar kunnen ze niet anders dan hard zijn en zien hoe onze feedback is. Want hoe maken ze anders een selectie, hoe kiezen ze de beste fotografen uit een eerste jaar... Interessant om wat te horen over jouw jury, keep us / me posted.
Xixarro
22 januari 2007
Oeioei, het is weer stresstijd dus. Wel leuk om te horen dat je vooruitgang boekt.
Moed houden
Nieuwe reactie inzenden