Eigenlijk wou ik hier al een tijdje geleden iets over vertellen, ik word vader, waarom zou ik dat willen verzwijgen van de wereld. Maar er hield mij altijd iets tegen. Nog even afwachten, nog niet té enthousiast doen. Ook nu twijfelde ik of ik er wel over zou schrijven, maar dit is de gemakkelijkste weg om iedereen die geïnteresseerd is op de hoogte te houden. Zo hoeven we ons verhaal maar één keer te vertellen.

De baby op 10 weken.
Het is eigenlijk van in het begin al een niet zo evidente zwangerschap. Al van vrij vroeg in de zwangerschap heeft mijn vriendin harde buiken, wat quasi hetzelfde is als weeën. Dit heeft gelukkig geen invloed op de ontwikkeling van de baby, maar dit heeft wel zijn naslag op de cervix (baarmoederhals), het poortje dat alles dicht houdt zeg maar.
In het begin was die een goede 5 cm dik. Wat goed is. Maar we hebben die zien krimpen over de weken heen naar iets meer dan 3 cm. Nog steeds niets alarmerend, maar toch. Het is pas bij 2.5 cm dat we mogen panikeren.
Maar door de samentrekkingen van de buik en de zwaartekracht en andere invloeden, is er ook funneling ontstaan. Een soort van tunneltje door de cervix van binnenuit (waar het kindje zit). Op de echo lijkt het alsof er een dikke worm zich door de cervix aan het graven is. Die funneling is altijd vrij klein gebleven, juist maar een teken van de vroege weeën.

De baby op 16 weken
Maar gezien de situatie gingen we wekelijks op controle. Twee weken geleden bleek dat de funneling 1cm diep was geworden. Op een dikte van 3.5 cm schiet er op die plek dan maar 2.5 cm meer over.
Maandag avond (27/07/09) was er iets gebeurd dat mijn vriendin nog niet gevoeld had dus besloten we naar het ziekenhuis te bellen. We mochten langs voor een controle, nochtans maakten we ons voor één keer geen zorgen.
Bleek dat op 1 week tijd de funneling een stuk dieper is geworden. Ondertussen schiet er op die gevoelige plek nauwelijks 1 cm over.
Mijn vriendin ligt dus nu plat in bed, zo wordt de zwaartekracht alvast uitgeschakeld. Ze moet alvast de komende 3 weken in het ziekenhuis blijven. Ze krijgt weeënremmers, spierontspanners, hormonen en medicatie om infecties te voorkomen. Ons eerste doel is de 28 weken halen.

Een cervix meeting (de lengte van de stippellijn) met een kleine funneling (het driehoekje links boven de stippellijn)
Oorspronkelijk was er sprake van na deze 3 weken te verhuizen naar een universitair ziekenhuis, maar ondertussen is besloten dat ze in de loop van volgende week zal verhuizen. Stel dat de bevalling zou ingaan dan is ze beter af daar waar ze haar meteen het beste kunnen bieden dan wanneer ze tussendoor nog zou moeten verhuizen.
Een cerclage zetten (dichtnaaien) kunnen ze niet doen omdat het risico om de vliezen te breken veel te groot is. Ook een nieuwe meting van de cervix houdt dezelfde risico's in. Met andere woorden, we viegen op eht moment blind en we kunnen niet veel meer doen dan hopen en wachten.
We wisten al een tijdje dat ze zou moeten opgenomen worden, maar hadden toch gedacht de 30 weken te halen.
Ondertussen zijn we 25 weken ver. Met de baby is het prima, zoals het er nu voorstaat hebben we een gezond dochtertje.

Een 3D echo van de baby op 23 weken
Bedankt ook aan al de mensen die het nieuws reeds via andere kanalen hebben ontvangen en hun steun betuigd hebben. Er kwamen een aantal reacties uit onverwachte hoek en dat is altijd plezant.
Reacties
Kathleen
29 juli 2009
Proficiat met je nakend vaderschap. :)
Ik wens jullie alledrie het allerbeste toe en ik hoop dat alles ok verloopt.
vanessa
29 juli 2009
hey Stijn, ik wil u eerst proficiat wensen met het komende vaderschap. Ik wens jullie alledrie het beste toe en hoop dat alles goed komt. ik blijf het wel volgen hoe het verder verloopt.
groetjes vanessa melkebeke.
Matthias
29 juli 2009
Dag Stijn! Nog eens proficiat gewenst! Ik hoop ook dat het de goeie kant uitgaat!
Dieter
29 juli 2009
Ik hoop op het beste voor jullie drie. Het vaderschap is super! ;-)
Dorien
29 juli 2009
Hey Stijn, ik duim dat alles goed komt. Ik leef extra hard met jullie mee omdat ik momenteel zelf 23 weken zwanger ben. Hou je taai, steun mekaar en word een fantastische vader!!
Simon Boel
29 juli 2009
Go Stijn en partner, ik ga voor jullie duimen!
Simon, wiens vaderschap nog jaaaren zal moeten wachten ;-)
Kathleen
29 juli 2009
pff, zeg, wat een verhaal...
ik wens jullie veel sterkte! wij duimen allemaal heel erg...
Rebecca
30 juli 2009
Goeie moed Stijn en Enid! Wij duimen heel hard voor jullie drietjes! Dikke kus
catherine en jo
30 juli 2009
wij duimen dubbel en dik en geloven in de goede afloop en de geboorte van een prachtige dochter
tot aan de telefoon een keer, dikke knuf van ons allemaalxxx
Peter Anne Joyce en Sharon
31 juli 2009
Proficiat een meisje,wij duimen voor jullie en blijven positief denken.
Dikke Knuffels uit Lint.
Mamusch
31 juli 2009
Rocourt of Genk ook overwogen? Is dichterbij om alle dagen op en af te rijden als het prinsesje op het erwtje er is.
Je zal dan zeker minstens 2x op en af rijden om haar te bezoeken en Antwerpen is ver om dat te doen. Elke minuut telt en je zal ze zoveel mogelijk willen zien.
In Rocourt mag je ze ook vasthouden op je bloot bovenlijf als ze er klaar voor is. Ze promoten ouderliefde heel erg. Het is een hele hi-tech dienst (Enid weet dat spijtig genoeg van bij Floran) en ze zijn er superlief voor de ouders.. Ik kan natuurlijk niet meespreken over Antwerpen, alleen dat ik het ver vind. Rocourt en Genk zijn telkens maar een half uurtje..
stijn
31 juli 2009
Bedankt allemaal voor de fijne reacties en alle steun.
stuutekeer
31 juli 2009
Succes! Wij duimen!
Pieter
31 juli 2009
Proficiat en veel 'geluk' voor de komende weken. Ik hoop voor jullie dat alles DIK inorde komt.
Sara
1 augustus 2009
Ik duim dat alles goed komt!
Kenneth & Sara
2 augustus 2009
Wij blijven ook duimen voor jullie.
Joeri
2 augustus 2009
Ik weet niet goed wat zeggen. Moest ik gelovig zijn dan zou ik voor jullie bidden. Nu hoop ik gewoon heel hard met jullie mee!
USCHI
3 augustus 2009
26 weken deze week!!!
tante margo
3 augustus 2009
wij leven heel erg met jullie mee en hopen voor jullie dat alles goed komt. Zachte knuffels en kus
Bart & Anja
5 augustus 2009
Hey,
We zijn net terug van vakantie en we hebben net jullie verhaal gelezen.
We wensen jullie alle drie ontzettend veel moed toe en hopen met jullie mee op een gezonde baby.
Elke dag telt en echt als er iets is wat jullie nodig hebben of als we iets kunnen doen, geef gerust een seintje en we zorgen ervoor.
Veel sterkte,
Bart & Anja
Nieuwe reactie inzenden